Mineło trochę czasu od ostatniego posta. Gdzie ja wtedy byłem? Bóg wie… Poznałem paru nowych ludzi, napisałem IELTS’a na 7.5, byłem w Sapa i w Singaporze, dostałem się do szkoły, przesłucham dziesiątki nowych płyt. Czyli to co każdy inny człowiek może przeżyć. Oczywiście nie brakowało wewnętrzej walki z samym sobą. Teraz już wiem, gdzie tkwi problem i mogę oznajmić, że jestem szczęśliwym człowiekiem. Z perspektywy innych może to się okazać błahostką, ale dla mnie jest to wielki progres.

Są blizny, które są widoczne tylko dla nas samych. Są głosy, które dają znać tylko kiedy jesteśmy sami. Od kilku dni zdaję sobię sprawę, że nadal do mnie przemawiają demony przeszłości, ale ich głosy nie są już takie jak kiedyś. Nadal je słyszę ich jazgot i czasami nie dają mi spać po nocach. Różnica jest taka, że potrafię o 3 nad ranem powiedzieć „stary nie pierdol, bo już mam dosyć twojego pierdolenia” i iść spać by następnego ranka obudzić się z uśmiechem na twarzy.

Tak jak w The Shawshank Redemption, tak jak Andy nie tracę nadziei. Moją nadzieją jest spotkać mojego starego ziomka. I tak jak Red chciałbym spotkać kiedyś tego małego chłopca i powiedzieć mu to co teraz wiem. Wiem, że w życiu musimy być egocentryczni. Czemu? Pokładając nadzieje w ludziach potrafimy sami się skrzywdzić. Słuchając ludzi, a nie siebie również. Dlatego jestem samotnym wilkiem. Wielu może się spytać czy to nie jest trudne i bolesne. Niestety moje błędy sprawiły, że zostałem skazany na samotność. Przyzwyczaiłem się do niej może dlatego nie sprawia mi jakiś większych problemów.

Nauczyłem się cieszyć prostymi rzeczami. Czasem jest to wymuszony uśmiech, ale chyba bezpieczniej jest tak robić niż kierować się swoimi prawdziwymi emocjami. Podlewam roślinki, rozkoszuję się słońcem przy papierosie (choć wolałbym fajkę).

Niestety tutaj się kończą moje przemyślenia, bo siostra mówi, żebym się poszedł uczyć. Jest wkurzona ostro, nie wiem dla czego, ale lepiej to olać i nie rozmyślać za bardzo. Uśmiech i do roboty!

Turtle da man from da Joker Crew Koleś z 96, a tak ładnie trzaska PK

Elo, poznałem Joker Team. Zajebisty team. Liczy z 20 osób, każdy sobie pomaga, a śmiesznych akcji nigdy nie brakuje na treningach. Dzień w dzień o 4 p.m.

Aralko o tobie nie będę sie wypowiadał już. Wyleczyłem się z miłości (w końcu), dzięki filmowi „500 days of summer (500 dni miłości)”. Dobry film. Polecam

Źródło: \

ITADAKIMASU!

Coca-Cola:

Hahaha! Gdzie nie pojedziecie będzie tam cola. Nie potrafie powiedzieć czemu pije ten napój chociaż smakuje tutaj nie najlepiej. Możliwe, że jest to środek zastępczy dla coli, która miałem w zwyczaju pić codziennie w szkole Sentymenty nie zważają na smak. Dziwne jest to, że na etykietce jest napisane „Exclusively sale in Vietnam”, co to ma znaczyć? Że tutejsza cola jest tak niedobra, że rząd zakazuje sprzedaży po za krajem??? A no tak nam wolno wciskać lure, byle nie poszło za granice

Podsumowywując:

NIE DOBRE! FUJ! Co nie znaczy, że nie ma smacznych rzeczy w ogóle. Poprostu tęskniłem za europejskim foodem O wietnamskim napiszę kiedy będe miał okazję.